دیروز در مجلسی بودم جای شما خالی مجلس بدی نبود پذیرایی مفصلی هم به راه انداخته بودند اما بحث من در مورد خود مجلس نیست . با یکی از آشناها گرم صحبت بودیم یه بحثی رو مطرح کرد که دادن جوابش برام خیلی سخت بود. سوالش رو به این صورت بیان کرد که اگه الان می گفتند شما این اجازه رو داری که 10 نفر از کسانی که فوت کرده اند رو زنده کنی چه کسانی رو زنده می کردی ؟؟
خود این موضوع من رو برد تو همه دنیا چرخوند از دوستانی که فوت کرده اند از اقوام و افراد مهمی که از این دنیا رفته اند. برای همین سوال رو یکم محدود کردیم مثلا اینکه از انسانهای مطرح دنیا چه کسانی رو انتخاب می کردی؟ و بعدش اگه 10 نفر از بزرگان ایران رو می خواستی زنده کنی چه کسانی رو در نظر می گرفتی . واقعا مونده بودم که جدا چه کسانی ؟؟ واقعا سخته برام بخوام انتخاب کنم نمی دونم برای شما هم به همین صورت هستش؟ این سبک سوال رو همه جوره تغییر می دادیم اما همش برام و همچنین برای خودش سخت بود که جوابش رو بدیم . مثلا اینکه از هنرمندان دنیا چه کسانی رو انتخاب می کردی . از هنرپیشه ها. از دانشمندان . از نویسندگان و الی آخر
شماها چه کسانی رو انتخاب می کردید؟ علت انتخاب رو هم اگه خواستید بگید شاید خیلی مفید باشه.
چون من احساس می کردم خیلی ها رو اصلا درست نمی شناسم و همین موضوع هم کار رو سخت تر از قبلش می کنه.
همچنین این رو فهمیدم که تو خیلی از زمینه ها تعداد کمی آدم مهم که فوت کرده باشند رو می شناسم!! نمی دونم برای شما هم سخته که انتخاب کنید یا برای من اینجوری بوده!
حماقت نه تنها یه مشکل و یک دردسر بزرگیه بلکه مورد پر خرجی هم هست. اغلب میشه ضررهایی که از حماقت نصیبمون میشه رو حساب کرد. اینکه چقدر از زمان رو از دست دادی و یا اینکه چقدر دردسر برات ایجاد شده، اما جالبه که بعضی مواقع میشه خیلی راحت خرج حماقت رو به تومان هم حساب کرد و این دیگه کفر آدم رو در میاره . کاری انجام بدی که نه تنها بعدش نتونی به خودت بقبولانی که چرا اینکار رو کردی یا چرا به این طریق عمل کردی بلکه حتی با حساب ثانیه هم بگی که چقدر زمان از دست دادی و همینطور چقدر خرج این حماقتت از لحاظ مالی نمودی!!
در آخر سر باز هم این فکر می مونه که چرا اینکار رو کردی؟؟ چرا نفهمیدی؟ چطور ممکنه آدم انقدر ابله باشه ؟ و ... این بستگی به روحیه و سیستم طرز فکرتون داره اگه رو موضوع و حماقت حساس باشید دیگه به این زودیا از شر این افکار رها نمی شوید.
جا داشت اینجا آخرین حماقت خودم را بگم ( از دید خودم شاید دیگران بگن بابا چیزی نشده که!) اما چون هنوز برام قابل قبول نیست نمی نویسم.
مطلب را به بالاترین بفرستید:
صفحات روزنامه همشهری را که نگاه می کنید در پایین صفحات آگهی هایی مربوط به کنکور فوق لیسانس (کارشناسی ارشد) و ارتقائ از کاردانی به کارشناسی وجود دارد. یکی از مهمترین این صفحات صفحه 5 این روزنامه هست. بیشتر که به آگهی ها نگاه می کنید دو سه تا آگهی به چشمتون می خوره که اصولا نباید آنجا باشه. خب دیدن آگهی موسسه ماهان و سایر موسسات مشابه کاملا طبیعی است اما آگهی هایی از طرف جهاد دانشگاهی دانشگاه تهران یک کم عجیب ( فقط کمی) اما دیدن آگهی از بسیج دانشجویی دانشگاه تهران ،بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی ، بسیج دانشجویی دانشگاه شهیدبهشتی و ... طبیعی نیست. مطالبی همانند "دانشگاه آزاد را به بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد بسپارید" یا "از تخصص ما استفاده نمایید" که در همین آگهی ها وجود دارد نیز جالب توجه هستند. گویا بنده نمی دانسته ام که تخصص اصلی بسیج دانشجویی بالا بردن قبولی دانشجویان در مقطع کارشناسی ارشد می باشد بنظر می رسد سالها در خصوص وظیفه بسیج دانشجویی در اشتباه بوده ام. همچنین برای اینجانب مشخص نگشته است که نقش انجمنهای علمی چه می باشد؟!!و چطور یک انجمن علمی نمی تواند و نباید در این زمینه قدمی بردارد و اینکه داشتن 6 خط تلفن، فضای آموزشی، دادن آگهی فقط کمی کوچکتر از موسسات برتر در این زمینه و .... در چه راستایی می باشد. بنظر سود حاصل از این کارها آنقدر بالا رفته تا تمامی قسمتهای مختلف یک سازمان که چه رسمی و چه غیر رسمی مشغول به فعالیت می باشند به این سمت کشیده شده اند . و دیگر باور نمی توان کرد که نقش این تشکلها در جهت منافع دانش( البته اصولا بعضی از آنها باید به وظایف دیگری برسند) دانشجویان می باشد و سودی نصیب خودشان نمی شود. زمانی وجود داشت که دفاتر فرهنگی و ... در جهت آموزش دانشجویان کلاسهایی برگزار می نمودند و بیشتر از هر موضوعی در جهت افزایش سطح این دانشجوها قدم بر می داشتند و تنها به فکر کسب سود اندک و یا سر به سر نمودن دخل و خرج بودند. زمانی بود که بالا بردن آمار قبولی هم دانشکده ای ها خود یک انگیزه قوی بود. زمانی بود که واحدها چه خوب چه بد در جهت همان خوبی و بدی خودشان حرکت می نمودند و وارد بقیه داستانهای اطراف نمی شدند؛ اما بنظر تجارت و بوی پول بیشتر از هر ادعایی عمل می نماید خصوصا برای کسانیکه بوی آن را به تازگی استشمام کرده اند و از اثراتش سرمست هستند.
از اعزام دانشجوهاي بسيجي جهت جنگ با اسرائيل شنيده ايد؟
حالا چه موافق چه مخالف .چه دوست داريد زنده بمونيد و چه دوست داريد بريد شهيد بشيد عكسهاي اعزام و خبرهاي مربوطه رو بخونيد.
خب حالا اگه تصميم گرفتيد بريد مي تونيد اينجا بريد و ثبت نام كنيد كه اگه لازم شد اعزامتون كنند.
اما در خبرها خوانده بودم كه ايران گفته وارد جنگ نميشه و اين كار خيلي تعارض داشت با حرفهاي بيان شده براي همين احتمال مصرف داخلي بودن خبر رو هم درنظر بگيريم بد نيست. خصوصا اينكه اين نيروها تا مرز بازرگان اعزام شده اند . اما فقط تا همونجا اعزام شده اند و ديگه هيچي.
اين رو هم بخونيد بد نيست:
از يه طرفي هم مثل اينكه اينها سرخودي اينكار رو انجام دادن !! مثلا حركت كاملا خودجوشه! مگه توريستن كه بتونن به همين راحتي تا مقصد برن؟!
به هر حال اون قستمها براي ثبت نام جديه حالا اگه الان ديدن نميشه و نبايد اعزام كرد دليل نميشه دفعه ديگه نيان سراغتون پس الكي خودتون رو شهيد نكنيد. اول مطمئن باشيد بعد پر كنيد.!!!
اصولا ايران هميشه 2-3 منظوره حرف ميزنه به همش توجه كنيد به هر حال دل همه رو مي خواد بدست بياره! چه تو استشهادي و چه من صلح طلب
توی این چند روزه من از قدرت نظامی اسرائیل زیاد شنیدم. قبل از جنگ اخیر هیچ اطلاع خاصی از توان آنها نداشتم اما در این چند روز در خبرهای گوناگون و حتی خبرهای داخلی به کرار شنیدم که اسرائیل دارای توان نظامی بالایی می باشد و علتی که در اخبار داخلی هم به این موضوع اشاره می شد این بود که بیان کنند نیروی مقاومت در برابر ارتش مجهزی ایستادگی میکنه.
به هر حال با عده ای در این خصوص صحبت می کردیم و از آنجا که خودتون هم می دونید تعدادی ( تقریبا همه) اظهار فضل می کردند و طوری صحبت می کردند انگار که همین الانه که از ارتش کشورهای دیگه دارن میان ایران و همه زیر و بم اونها رو می دونند. در خصوص اسرائیل یه عده مخالف بودند و می گفتند که اصلا در این حد و حدودا نیست .
خلاصه این شد که باز من زد به سرم بیشتر گشتم و جاهایی رو هم پیدا کردم که در این خصوص مطالبی نوشته بودند، بیان کرده بودند، جر و بحث کرده بودند و ... اگه این صفحات رو ببینید بهتره
این لینک رو ببینید.
اینجا ملت با هم کل کل می کنند که کدوم ارتش قویتره اما جر و بحثشون خیلی غیر منطقی نیست و جالبه. از این آدرسها باز هم هست اما چون خیلی اصولی نبود نمی نویسم.
بهتر از همشون و بنظر معتبرتر، یه سایتی هست که در ادامه براتون میارم. یعنی strategypage
اول از همه اینجا رو یه نگاهی بیاندازید که ارتشها رو بر 2 اساس رده بندی کرده
اولیش بر اساس تعداد نیروی نظامی
و دومی بر اساس قدرت نظامی
می بینیم که ایران جزو کشورهای با تعداد نظامیان بالا و جزو 10 کشور برتر قرار داره. این موضوع از یه نظر شاید خوشایند باشه اما برای من خوشایند نیست چون مشخص میشه که اینهمه سرمایه برای کارهای نظامی ما خرج میشه در حالیکه شاید بشه جاهای دیگه بصورتهای دیگه صرف کرد.
از لحاظ قدرت نظامی شرایط فرق می کنه و کشوری که نیروهای بیشتری داره دلیل نمیشه که قدرت نظامی بالایی هم داشته باشه.
حالا بریم سر اصل مطلب. اگه یه RANKING درست حسابی و خوب میخواید
وقتی آدرسهای زیر رو سر زدم فهمیدم که
طبق این اطلاعات اسرائیل ارتش بسیار قوی داره!( خود منم باور نمی کردم تا این حد)
ارتش ایران از اون چیزی که من فکر می کردم قوی تره( من ایران رو ضعیف می دونستم)
اما در نهایت باید از آمریکا بگیم:
تنها یه چیز میشه گفت ! اختلاف قدرت نظامی آمریکا با سایر کشورها خیلی خیلی زیاده و برای من باور نکردنی بود.
طبق توصیه من
روی این آدرسها به ترتیب کلیک کنید: (البته اونجا به همه دسترسی دارید)
برای این رتبه بندی ملاکهایی داره مثل قدرت زمینی، هوایی، توانایی کلی و ... که درنهایت باعث میشه یکی رتبه اول رو بدست بیاره و بقیه به ترتیب پایینتر از اون قرار بگیرند.
در مورد ملاکها اگه می خواهید دقیق بدونید اینجا رو کلیک کنید.
اگه آمریکا رو هم چک کردید و مثل من هنوز دار فانی رو وداع نگفتید یکم مشکل دارید. بطور کل همونجا باید ایست قلبی می کردید!!!( من بخاطر اینکه همیشه تو تخیل هستم تونستم اینهمه قدرت رو یجوری به تخیلاتم ربط بدم)
آخر سر اینکه ، همتون دیدید اما هند خیلی قویه،چین خیلی قویه و .... ( من شخصا روی این دوتا خیلی حساب نمی کردم)
حالا کی میاد به جنگ من؟ اگه من از کشور ..... باشم/ !